ددلیفت با پاهای خم نکرده، برخلاف سایر نوع‌های ددلیفت، در حالت ایستاده شروع و تمام می‌شود. بنابراین باید کمی متفاوت از سایر نوع‌های ددلیفت این حرکت را شروع کنید.

چندین روش برای آماده‌سازی برای ددلیفت با پاهای خم نکرده وجود دارد.

1. قضبان یا قلاب‌های ایمنی را در یک حالت زانو خم زیر قد کمی قرار دهید. از این موقعیت شما باید بار را بالا بیاورید و از قلاب‌های ایمنی خارج کنید. چند قدم به عقب بردارید و سپس مجموعه را آغاز کنید.

2. از زمین شروع کنید. ددلیفت معمولی انجام دهید تا وزن را به موقعیت شروع برسانید.

زمانی که یکی از این دو روش را انتخاب کردید و به موقعیت ایستاده شروع رسیدیم، می‌توانیم بقیه تنظیمات را ادامه دهیم.

استفاده از قفسه‌ای با عرض شانه‌ها با انگشتان شما رو به رو. تسلط دو طرفه یا مخلوط نیز خوب است. با این نوع گریپ برخی خطرات وجود دارد. در بسیاری از موارد نادر، ورزشکار با گریپ زیر دست بیسپس خود را می کشد. بنابراین مراقب باشید.

شما باید از هرگونه شروع حرکت باربل جلوگیری کنید. این یک حرکت زنجیره‌ای پستانی نیست، حرکت دامنه‌ای نیست.

اجرا

همگی را با فشردن باسن شما به عقب آغاز کنید. زانوهای شما باید در طول تمام مجموعه عمدتا افقی باقی بمانند. شما می‌توانید اندکی انحنا در زانو داشته باشید، اما فقط اندکی. هنگام فشردن باسن خود به عقب، سعی کنید تصور کنید باسن خود را به بالا به سمت سقف فشار می‌دهید. این کمک می‌کند زانوهای شما در موقعیتی گسترده‌تر باقی بمانند.

ددلیفت با پاهای خم نشده، حرکتی است که چیزی منحصر به فرد انجام می‌دهد. آن طول عضلات همسترینگ را تحت بار افزایش می‌دهد. در حین ددلیفت با پاهای خم نشده، تنش در بالاترین حالت زمانی است که همسترینگ شما در موقعیت بسیار گسترده (90 درجه در باسن با زانوهای گسترده) است. بنابراین قسمت مهم‌ترین این تمرین احساس کشش در همسترینگ شما در هر سفر است.

شما همچنین می‌توانید از این نکته برای تعیین محدوده حرکت خود استفاده کنید. برخی افراد می‌توانند با حفظ یک کمر عقب، کاملاً به زمین بروند. در حالی که برخی از دیگران فقط می‌توانند در یک زاویه 90 درجه باسن بروند. یک شخص نادر با کمر موبایل ممکن است حتی باید درنظر بگیرد که ددلیفت با پاهای خم نکرده کمبود را در نظر بگیرد. در این حالت آن‌ها روی یک سکو ایستاده، اجازه می‌دهند که حتی پایین‌تر از باربل و صفحات مجاز بروند. باز هم به دنبال کشش در هر تکرار بنگرید و از این احساس برای تعیین زمانی که شما حرکت فشرده را آغاز کنید استفاده کنید. زمانی که کشش را احساس کردید، زمان برگشت به بالا است.

بسیار مهم است که شما یک کمر عقب نگاه دارید تا عضلات کمر شما را تحت استرس غیرضروری قرار ندهید. این به معنی این نیست که شما این تمرین را در کمر پایین خود نخواهید احساس کرد. برعکس درست است. شما می‌توانید و احتمالا ددلیفت با پاهای خم نکرده را در کمر پایین خود احساس خواهید کرد. این به معنی این نیست که شما چیزی اشتباه انجام داده‌اید. کمر پایین در بدن شما عضلات دارد مانند هر جای دیگری از بدن شما. این عضلات همچنین می‌توانند با خون پر شوند و به شما یک پمپ در کمر پایین بدهند. برعکس داشتن یک پمپ بر روی بازوهای شما یا عضلات سینه، یک پمپ در کمر پایین بسیار ناخوشایند است، زیرا عضلات حمله به کمر شما می‌چسبند و شروع به فشار به کمر شما می کنند. باز هم، این به معنی این نیست که شما چیزی اشتباه کرده باشید. شما حتی می‌توانید بعد از انجام این حرکت کمی در کمر پایین خود احساس سوزش کنید.

بخش فشرده‌کننده این حرکت نسبتاً ساده است. فقط باید به موقعیت ایستاده بیاید تا تکرار را کامل کنید. باسن خود را به طرف جلو فشار ندهید، زیرا این کمر شما را به شدت گسترش می‌دهد. گسترش بیش از حد به اندازه کم انعطاف‌پذیری بیش از حد خطرناک است.