• با پاهایی که در فاصله ی عرض شانه ای از هم قرار داده اید و زانوهایی که کمی خم شده اند ایستاده شوید و یکی از پاهایتان را بلند کنید.
    بدون تغییر در خمیدگی زانوی خود، از ناحیه کمر خم شوید و قسمت بالای بدن خود را پایین بیاورید تا تقریباً موازی با زمین شود.
    عضلات باسن خود را تقویت کنید و سپس خود را به موقعیت شروع برگردانید.
  • با پاهایی که کمی از پهلوهایتان فاصله دارند ایستاده شوید و زانوهایتان را کمی خم کنید. دستانتان را در پشت سرتان قرار دهید.
    در حالی که پشت خود را راست نگه می‌دارید، با چرخاندن ناحیه کمر خود، شانه‌هایتان را به سمت زمین بیاورید. هنگامی که قفسه سینه شما موازی با زمین شد، تمرین را متوقف کنید.
  • در حالت اسکات با دمبل، پای خود را بر روی یک نیمکت یا جعبه قرار دهید.
    در نقاط مفصل هیپ و زانوی خود استراحت کنید. سعی کنید به نقطه ای بروید که پشت ساق پای شما موازی با زمین است. یا تا زمانی که زانوی پشتی شما به زمین برخورد کند.
    مطمئن باشید که پشتتان را کاملا صاف نگه دارید و آرنج هایتان را مستقیما زیر مشت هایتان قرار دهید.
  • میل را روی کمربند خود بگذارید. شاید نیاز به یک پد داشته باشید تا میل به ستون فقرات گردن شما فشار نیاورد.
    لگن خود را به طور مستقیم به عقب بفشارید. زانوهای شما بیشتر باید کاملاً کشیده شوند(فکری به زانوهای نرم کنید). همچنین مطمئن شوید که
    دنبال احساس کشیدگی در عضلات پشت ساق بگردید. احساس کشیدگی به معنی این است که احتمالاً در نزدیکی انتهای محدوده حرکت خود هستید بدون اینکه ستون فقرات خود را خم کنید.
    وقتی احساس کشش را احساس کردید، لگنهایتان را به جلو هل دهید تا در یک وضعیت ایستاده قرار بگیرید.