• بازوهایتان را در جلوی بدنتان درست پایین از عرض شانه‌ها بیاورید و با فاصله همسایگی دو شانه با پاهایتان ایستاده شوید؛ دمبل در دستان شما قرار گیرد.
    با انعطاف کمی در زانوهایتان، از مفصل باسن به جلو خم شوید و در عین حال پشت خود را مستقیم نگه دارید.
    درگیر کنید پشت شانه‌های خود را، انگار که سعی دارید آنها را به یکدیگر بچسبانید.
  • هر دو دمبل را بگیرید و از ناحیه‌ی کمر به جلو خم شوید. مطمئن شوید که پشتتان صاف باقی بماند.
    هرچه بدن شما نزدیک‌تر به حالت موازی با زمین باشد، محدوده حرکت در شانه شما بیشتر خواهد شد. نتایج بهتری از تمرین خواهید گرفت.
    بازوهای خود را به آزادی آویزان کنید، سپس مفصل آرنج خود را به طور مستقیم به سمت سقف بکشید.
  • نیروی دست غیرفعالتان را بر چیزی ثابت (میز، صندلی) تکیه دهید. پایتان را به شیوه ای که پای سمت دستی که در حال کار است، به عقب باشد، تنظیم کنید.
    سعی کنید تا بدن شما موازی با زمین شود. این کار باعث بیشتر شدن دامنه حرکت شما می‌شود.
    بازوی خود را به صورت آزاد پایین بیاندازید و سپس آرنجتان را به عقب بکشید. تصور کنید یک توپ تنیس در زیر بغل شما قرار دارد و در هر تکرار، آن را فشار دهید.
  • با حفظ زاویه صاف برای پشت خود، از ناحیه کمر به جلو خم شوید. سعی کنید که به اندازه‌ای که قابلیت حرکت شما اجازه می‌دهد، بدنتان را به صورت موازی با زمین نزدیک کنید.
    دستهای خود را در جلوی شما بی‌اندازید. آرنج‌هایتان را در حالی که به طرف بازی خود عقب و به سمت سقف می‌کشید به بیرون باز کنید.
قبلیبعدی