• روی زمین بنشینید و نیمکت را در پشت خود قرار دهید. میله را بالای پاهایتان به سمت باسن قرار دهید.
    به عقب بیایید و برروی نیمکت تکیه بدهید تا شانه هایتان روی آن استراحت کند. دست هایتان را به طرفین دراز کنید و با استفاده از نیمکت، حمایت کنید.
    وزن را با فشار دادن از طریق پاهایتان و بردن باسن به بالا افزایش دهید. این وزن را با شانه ها و پاهایتان حمایت کنید.
    به آرامی تا جایی که می‌توانید بسط دهید، سپس به آرامی به موقعیت اولیه بازگردید.
  • پاهایتان را روی میله قرار دهید با فاصله‌ای به عرض شانه‌هایتان.
    وزن را رها کنید و پاهای خود را کاملا باز کنید، بدون اینکه زانوهایتان را قفل کنید.
    وزن را تا زمانی که پاهای شما در زاویه 90 درجه قرار بگیرند، کاهش دهید (اما به هیچ وجه اجازه ندهید باسن و کمر پایینی شما از روی زمین بلند شود. این باعث می‌شود کمر پایینی شما در یک وضعیت گرد قرار بگیرد که بسیار خطرناک است.)
    وزنه را به موقعیت شروع برگردانید.
  • استوانه را روی بافت‌های تراپزیت خود بگذارید. وضعیتی باریک و محکم اتخاذ کنید.
    بازوهای خود را به جلو هل دهید تا از به جلو پرت شدن بیش از حد جلوگیری کنید.
    هدفتان این است که عضلات پشت ساق هایتان را با زمین موازی کنید.
    پاشنه‌های خود را به زمین فشار دهید و با انجام حرکت اسکوات به حالت ایستاده بازگردید.
  • ابتدا با واقع کردن پاهایتان در فاصله‌ای حدودا به عرض نیم‌ران خود بایستید، در حالی که میله بر روی شانه‌هایتان قرار دارد. پاهایتان باید کمی به بیرون فراخ شده باشند و شانه‌هایتان به طور راحت و پایین باشند.
    با یک پا به عقب برگردید و بدنتان را پایین بیاورید تا ران جلویی شما موازی با زمین باشد و زانوی پشتی شما درست بالای زمین معلق باشد.
    از پشت پای خود فشار بیاورید و به موقعیت اولیه بازگردید.